zumthor, la villette, pompidou, yapı, detay, kompozisyon, vista, iyi niyet, potansiyel, fikir, soyut gibi kelimeler içeren yüzlerce cümle kurdum bugün. birinde de referans buydu.
evet mimarlık jürisi. ve tesadüfen zamanında üzerinde bir dönem çalışılmış olunan santral’in proje konusu oluşu da cabası. gençler şanslı mıydı, şanssız mı bilemedik :)
Peter Zumthor - Truog Gugalun House, Gugalun 1994. Via.
(via musesofdesign)
Kitap olan yerde huzur vardır.
(via bendetopavurdum)
[video]
Bazı mfö şarkıları çok güzel
Çocukluğuma dair iki şey:
İlk hatırladığım düşüncem, bebeklikten: “neden yapabileceğime inanmıyorlar” diye düşünüp kızmam, genellikle kırılan tabaklarla sonlanırdı.
Daha büyükken de 5-6 yaşlarımda temel eğlencelerimden biri evde neyin nerde olduğumu bilmekti, tüm çekmeceleri karıştırırdım. Ki ne nerde bilebileyim. Şimdi bölümde bir şey gerektiği zaman ilk aranan hep ben oluyorum :)
Yazmayı özlemişim bu arada, ama bir süredir kendimle konuşmuyorum.
Konuşmayı sevdiğim üç kişi var:
Kendim
Sevdicek
Güven
İnsanların hayattaki yerleri üç aşağı beş yukarı tahmin edilebilir.Tıpkı Laplace şeytanı gibi. Ne olacağınız şimdiden belli.
Bu akşam Zaz dinlerken şarkıcı ablaya özendim, ama olasılıksız bir durum, bam başka bir hayat ve kurgu, yetenek ses şu bu vesairenin çok ötesinde. Hayatla ilgili bişi bir anda öyle sesler çıkartabilsem de yine olmaz çünkü hayata bakışım farklı.
Anlatamadım…
Baştan alalım, ne olduğumuz o kadar belli ki ne olacağımızı da tahmin edebiliriz.
Kader gibi, ama tam öyle değil, ne olduğunuzu değiştirebilirsiniz ama çok emek ister.
Değişse bile tortusu kalır.
Ve tıpkı bir hortum gibi küçükten başlayıp büyüğe gider.
İşte o yüzden çocukken olanlar çok önemli, ve hatta bebekken.
Eğer geleceği merak ediyorsanız kendi içinize bakın.
Hatalarınız ve başarılarınız ömrünüzün değişik noktalarında ölçekleri büyüyerek tekrar edecek.
Eğer mahallede oynarken bir arkadaşınızı kıskanıp oyunu bozmuşsanız, büyüyünce iş arkadaşlarınızı kıskanıp şirketi batırabilirsiniz.
İlgi odağı olmak isteyip ağladığınız için şimdi tüm o makyajlar şunlar bunlar.
Hırs yapıp, bir hafta bacaklarınız ağrıyacak kadar koşup oyunu kazandıysanız, kendinizi bitirircesine çalışacaksınız.
Ve benzerleri…
Bir kaybeden değişi var: Bilgi insanı en tehlikeli şeye götürür, kendi içine!
Ne başarabileceğinizi ve ne kadar büyük sıçabileceğinizi anlamak için bakmanız gereken tek şey, kendiniz.
Delphi’deki Apollon tapınağının girişinde yazdığı gibi: Gnothi Seauton yani kendini tanı.
(via bookspaperscissors)
[video]
(via Kids’ Desks)
(Source: analogdialog)
(Source: thepursuitaesthetic)
(Source: analogdialog)